• Column

    De A is van Gescheiden.

    De A is van Anders, niets is meer zoals het was. Het schijnt tegenwoordig normaal te zijn, ik ben namelijk niet de enige in mijn klas. De B is van Bellen, zeiken, klagen, úren lang. Ik kan echt alles horen mam, ook al ga je even naar de gang. De C is van Cynisme, hoor en voelbaar in iedere zin. Het lukt je maar niet om normaal te doen, wanneer ik over het weekend bij papa begin. De D is van Denken, heb ik wel aan alles gedacht? Mijn oplader, knuffel en voetbalsokken, of heeft pap die toch nog gebracht? De E is van Echt gescheiden. Of was het soms…

  • Column

    Je Moeder!

    Hallo perfect gestylede Instagram moeders met allemaal dezelfde wenkbrauw-ambitie. Hallo rijke moeder met al je geld waar je zelf nog geen dag voor hebt gewerkt. Hallo hardwerkende moeder die zichzelf wegcijfert en haar laatste tientje uitgeeft aan bloemen voor een vriendin. Hallo CEO-moeder met drie bedrijven en twee au pairs die haar kinderen zelden zelf naar bed brengt. Hallo moeder die op het schoolplein op haar mobiele telefoon kijkt i.p.v. met haar ogen minuten lang de schooldeur hypnotiseert. Hallo moeder met drie jurken aan, met hoofddoek en een snor. Hallo visstick oranje make-up moeder die consequent haar oren en hals vergeet mee te verven. Hallo moeder met je enorme nieuwe…

  • Column

    De Tattoo mongool

    Onlangs hoorde ik een meneer, in een vermakelijk gesprek, spreken over een ‘Tattoo-mongool.’ Je weet wel, zo’n Tattoo-mongool. De term dreunde nog een aantal dagen door in mijn gedachten. Ik baal dat ik de heer in kwestie niet direct heb gevraagd vanaf hoeveel tattoos iemand in zijn ogen een Tattoo-mongool is. Mijn partner heeft er namelijk vier. Mijn gedachten dwaalden af naar de bijzonder leuke mensen om mij heen mét tattoo. Zou hij die ene succesvolle DJ ook een Tattoo-mongool vinden? Ik heb me intern rot gelachen. Hij zou mij toch geen Tattoo-mongool vinden?! Ik dacht ook aan de waanzinnig leuke Downie die laatst een uitsmijter voor mij bakte bij…

  • Column

    What’s up je Boterham®

    Je bent één dag op aarde en daar lig je dan. Met je poedelnaakte pielemoos open en bloot op Facebook. Neen, niet in de armen van je dolgelukkige moeder of in een mooie zachte naar Zwitsal geurende handdoek gewikkeld. Zelfs niet versierd als Maja de Bij op een Ann-Geddes kussen. Nee, je ligt op een commode, net bekomen van je Efteling Phyton avontuur naar buiten en de camera is frontaal gericht op je blote 9 maanden mensje. Er was ook niemand om je te helpen op dat moment, je beentjes bij elkaar te houden om daarmee o.a. je privacy te bewaken. Ik zal het nooit begrijpen. Een jaar geleden zag…

  • Column

    FF column

    Sinds het bestaan van What’s up je Boterham hoor en lees ik dagelijks: “Anne je moet petten en t-shirts en scheurkalenders gaan verkopen! En agenda’s en broodtrommels en pennen en gummen en placemats en borden, go go go!” Echter, ik heb niet zoveel up met spullen. De winkels puilen uit met scheurkalenders, ieder met haar eigen merkje, kleurtje en bijna allemaal hetzelfde design. Ik kan maar weinig originals vinden. En veelal is die massameuk gemaakt door kinderhanden in China. Het sprankelt werkelijk nergens in mij als ik de overvolle bakken aanschouw in een boekhandel. Je kan tegenwoordig je complete inboedel laten bedrukken, van muismat tot dekbedovertrek, van t-shirt tot ovenhandschoen.…