Tante Anne

Vroeger wilde ik schrijfster worden. Mensen met hun neus in een verhaal duwen, ze meenemen en daarna weer thuis afzetten met een glimlach of een traan op hun gezicht.

Ik ben geen moeder, niet getrouwd en dus ook nooit gescheiden. Een kleine vriendin van destijds 8 jaar gaf mij de naam tante Anne en ik heb ‘m gehouden.

Kinderen boeien mij. Kinderen discrimineren, liegen en zeiken niet. Dat leren ze later pas. Wat ik zelf zoal doe, naast het smeren van kinderuitspraken op een Boterham? Je leest het in mijn columns ok? Ik wil namelijk schrijfster worden.

Tante Anne